WK 2020 IMOLA – HET VERDRIET VAN BELGIE

Wout van Aert leek dit jaar alles in goud te kunnen veranderen. Met grote overwinningen in Strade Bianche en Milaan-San Remo en twee etappezeges in de Tour was hij samen met Tourwinnaar Pogacar de gezichtsbepalende renner van dit ultrakorte seizoen. In drie dagen tijd is de pot met goud onder de regenboog verdwenen en gekaapt door Ganna en Alaphilippe. Van Aert blijft achter als zilversmid en zint op wraak in Vlaanderen en Roubaix.

Vrijdag had hij vrede met de tweede plek in de tijdrit, die met overtuigend verschil werd gewonnen door de Italiaanse specialist Filippo Ganna. Vandaag reed een compleet Belgisch team in dienst van Van Aert en controleerden mannen als Stuijven, Vliegen en Wellens de koers. Ook renners als Benoot en Van Avermaet waren niet te beroerd om zich het snot voor de ogen te rijden. Des te jammer dat uitgerekend in de finale er iemand was om hem te helpen, maar schijnbaar niet kon leveren. Roglic was niet op de afspraak om een wederdienst aan Van Aert te leveren op het moment dat het écht moest. Van Aert wuifde die kritiek na afloop direct weg, maar zal over tien of twintig jaar nog wel eens terugdenken aan deze kans. Wereldkampioen wordt je in de regel maar één keer in je leven, tenzij je Sagan, Bettini, Freire of Bugno heet. Of Merckx, Maertens of Van Looy. De gelegenheid dat een heel land achter je staat en een heel team voor je rijdt is bijna net zo uniek, zeker als ene Evenepoel hetzelfde paspoort heeft.

Tranen waren er ook bij winnaar Julian Alaphilippe die op de laatste klim zijn explosieve jump maximaal kon benutten. In Milaan-San Remo kon Van Aert antwoorden maar nu was de taaie Fransman de beste in het veld. Zo eerlijk moeten we zijn. Van de Nederlandse renners zagen we Van Baarle in beeld en Dumoulin met een korte aanval zonder overtuiging. Een kleurloos WK voor het team van Koos Moerenhout.
Met twee regenboogtruien gaf Anna van der Breggen het WK een prachtige oranje gloed en zorgde ze voor het mooiste beeld van het WK. Solo rijdend in het landschap van de vallei; hier is Instagram voor gemaakt. Haar jump was minstens zo indrukwekkend en explosief als de cartouche van Alaphilippe. Sterker nog, zij deed het een ronde eerder en reed ruim 40 kilometer solo aan kop. Na het NK, de Giro Rosa en de tijdrittitel van donderdag is deze titel de kroon op haar ijzersterke seizoen. 

Woensdag gaan we verder met de Waalse Pijl en zondag komen bekende hellingen als de Stockeu, de Redoute en de Roche-aux-Faucons aan de beurt. Alaphilippe stapt in deze klassiekers op als favoriet en zal met trots zijn regenboogtrui willen tonen. Zo ook Van der Breggen. Zij won al vijf keer op de Muur van Huy en ook al eens in de regenboogtrui. Vijf jaar achter elkaar. Doe dat maar eens na. 

Wout van Aert zien we over een paar weken terug in regen en wind. Wellicht schittert er een regenboog aan de hemel als hij winnend over de streep komt op de wielerbaan in Roubaix en zijn armen in de lucht gooit. Vandaag raakte hij de regenboog bijna aan. Maar dat telt niet.

Related Posts