VUELTA 2020 – Etappe 9 – VAR: DQS

Gisteravond keurde Danny Makkelie drie goals van Juventus af. Vooral op advies van de VAR die in het busje buiten het stadion zat. Dat was deze avond Kevin Blom. Vandaag was vlijtige Kevin alweer actief in de Vuelta, waar hij zijn oog had laten vallen op Sam Bennett. De Ier dacht zijn tweede etappe op zak te hebben en verscheen monter voor de camera’s om zijn verhaal te doen. Het was namelijk een jubileumvictorie. De honderdste zege van de ploeg van Lefevere in een grote ronde. Een aantal minuten later kon Bennett de bloemen afleveren bij zijn oude team. Ackermann kreeg het bosje toegeworpen en keek enigszins mistroostig voor zicht uit. Geklopt en toch gewonnen. Voor een sprinter is dat een vorm van medelijden die voelt als een doekje voor het bloeden. 

Lefevere zit inmiddels meer dan dertig jaar op de bok. Hij leerde het vak van Walter Godefroot en Jose de Cauwer en was in 1992 de geestelijk vader van de superploeg van GB-MG Maglificio. Na de komst van Mapei als sponsor was deze ploeg jarenlang de baas in het peloton en dan vooral in de klassieke wedstrijden. Grote coureurs in die ploegen waren onder meer Johan Museeuw, Paolo Bettini, Michele Bartoli, Franco Ballerini, Filippo Pozzato en Mario Cipollini.

Na een tussenstap Domo-Farm Frites legde Lefevere met Quick Step-Davitamon de basis voor een nieuw groot hoofdstuk in de wielerhistorie. Quickstep is nog steeds de naam van de ploeg in de volksmond, als een soort eerbetoon aan de gouden jaren. Tom Boonen was in die jaren de renner waar veel, zo niet alles om draaide. Inmiddels is die rol overgenomen door Julian Alaphilippe en Remco Evenepoel. 

De befaamde Quickstep-trein kende in de jaren veel wagonnetjes en machinisten om de basis voor een gecontroleerde sprint te leggen. Lefevere had altijd de beste afmakers in zijn team. Boonen, Cavendish, Kittel, Jakobsen, Viviani en Gaviria waren in hun beste tijd de beste en de snelste en geen enkele ploeg kreeg de ruimte om op dezelfde manier zich te organiseren in de laatste kilometers. Daarnaast wist Lefevere ook op tijd door te selecteren en vers bloed binnen te halen. Viviani en Gaviria moesten ruimte maken voor Jakobsen en Bennett. Coureurs die nog iets te winnen hebben en weten dat de kansen daarop groter zijn bij een ploeg die een focus heeft op teamwork. Vandaag reden Steimle, Stybar, Cavagna en Bagioli de stenen uit de straat voordat Morkov zijn leadout deed. Helaas was het geduw van Bennett iets te opzichtig en werd hij gedeklasseerd. Het zal niet de eerste en niet de laatste keer zijn.

Dat weet Pascal Ackermann als geen ander. Het is nog maar twee weken geleden dat hij zelf werd gedeklasseerd in de sprint van de Scheldeprijs. De volgende keer treft het een andere waaghals. Voor de Duitser is het zijn eerste overwinning in de Spaanse ronde en treed hij in de voetsporen van landgenoten als Rudi Altig, Didi Thurau, Uwe Raab, Marcel Wüst, Erik Zabel, André Greipel en John Degenkolb. ‘Dege’ won er tien in Spanje en daarmee legt hij het af tegen Marcel Wüst. Wüst won twaalf ritten in de Spaanse zon, voornamelijk in het tricot van Festina. Na een ongeval in 2000 raakte Wust het gezichtsvermogen in één oog kwijt. 

Morgen is er een nieuwe kans, ook voor de Vlaamse sprinters Jasper Philipsen en Gerben Thijssen. Maar ook voor Sam Bennett. Zijn grote voorbeeld Sean Kelly won zestien etappes in de Vuelta in zes deelnamen. En ook nog vier keer de puntentrui. En het eindklassement in 1988. King Kelly.

Related Posts