TOUR DE FRANCE – DAG 20 – DE DAG DAT TADEJ POGACAR DE TOUR DE FRANCE WON

Deze zomer verblijdde Spinvis ons met nieuw werk met de titel: ‘De dag dat Richard Krajicek Wimbledon won’. Een prachtige herinnering aan een sportmoment dat niemand voor mogelijk gehouden had. Een Nederlander die het belangrijkste tennistoernooi ter wereld wint; dat was wat!
Natuurlijk was de kans groot dat vandaag voor het eerst een Sloveense wielrenner de Tour de France zou winnen. Tien tegen één dat dit de ervaren Primoz Roglic zou zijn, maar die ene is wel Tadej Pogacar, die vandaag het onwaarschijnlijke presteerde.

Met bijna een minuut voorsprong leek er geen vuiltje aan de lucht voor de gepatenteerde tijdrijder Roglic. Weliswaar versloeg de pas 21-jarige Pogacar hem wel recent bij het Sloveens kampioenschap tijdrijden, maar dat leek geen waarschuwing waar JumboVisma slecht van sliep. Ook het gedwongen vertrek uit de Tour van kapitein Marijn Zeeman was geen aanleiding voor tekenen van verzwakking of schipbreuk. Kortom, er kon vandaag gewoon gefietst worden en onder normale omstandigheden hield tout le monde rekening met eindwinst voor Roglic. Misschien wel de ultieme bekroning in de vorm van een dubbelslag, met ritwinst en GC. De supermarktsponsor adverteerde vandaag al met vier croissants voor een Euro, als voorschot op een gele zondag in Parijs.

Die gele zondag herinnert me aan een andere zondag in 1989. De Franse supermarktketen Système U was sponsor van de ploeg van Laurent Fignon. De studentikoze Fransman had de Tour al gewonnen in 1983 en 1984 en lag op koers voor zijn triple in 1989. Slechts een tijdrit van 24,5 kilometer in Parijs scheidde hem nog van de winst. Vijftig seconden moest Greg Lemond goed maken; het werden er 58. Met acht seconden verschil werd de Tour op de laatste dag beslist met het kleinste verschil ooit. We keken elkaar aan: dit was once in a lifetime. Niet eerder vertoond en dit zou ook nooit meer gebeuren.

Het meest treffende beeld vond ik vandaag de laatste meters van Pogacar. Terwijl de Sloveen nogmaals op de trappers ging staan had een camera focus gevonden op de gezichten van Wout van Aert en Tom Dumoulin. Beiden hadden zich het snot voor de ogen gereden, maar keken met open mond naar het wonder dat zich voor hun ogen voltrok. Onwaarschijnlijk.

Het zou straf zijn als Wout van Aert morgen nog een revanche kan verzorgen op de Champs-Elysées. Een dergelijke afronding verdient de ploeg die de Tour heeft gemaakt, maar helaas niet afgemaakt.

Pogacar is maandag jarig en blaast 22 kaarsjes uit. Hij krijgt cadeautjes in verpakkingen met geel, wit en bollen. Stapt hij volgende week ook op in Imola, zij aan zij met Roglic? Dan kunnen er nog meer kleuren bij. Het zou me niets verbazen.

Een ferm proficiat voor Tadej. Dank voor vandaag. Na een onwezenlijke periode met pandemie en onzekerheid, brengt een ongelofelijke sportprestatie weer kleur en hoop in ons leven. Nothing is impossible.

Related Posts