GIRO 2020 – Etappe 15 – Wilco en Matje

Een dag van Vlaamse leeuwen en Hollands glorie. De katholieke wielerminnaars kregen vandaag een hoogmis van zes uur voorgeschoteld, veilig te bekijken vanuit de luie stoel. Het gezang en de liederen werden vervangen door de stemmen van de misdienaars van dienst, Michel Wuyts en José de Cauwer. Net na het nuttigen van de communie had Alaphilippe zin in wijn. Aan de streep lonkten de magnums van zijn sponsor Lidl. De wereldkampioen loste in dalende een cartouche die alleen door Van der Poel op waarde werd geschat. Reageren en counteren was enkel weggelegd voor de sterke benen van Wout van Aert. We gingen er nog eens goed voor zitten, voordat het Onze Vader ingezet kon worden.

Van der Poel was getergd. De kleine Fransman klopte hem in de Brabantse Pijl en Van Aert lokte hem uit zijn kot door zijn uitspraken na afloop van Gent Wevelgem. God heeft op alles een antwoord. Alaphilippe werd gestraft voor zijn eigen onoplettendheid en lag na een onvrijwillige aanraking met een vertragende motor als een vis te spartelen op het midden van de weg. Van Aert en Van der Poel keken verschrikt om. Met nog 30 kilometer naar de streep waren de twee kemphanen nu tot elkaar veroordeeld. Voor het oog van God en miljoenen tv-kijkers zat er niets anders op dan als brave communicanten kop-over-kop door te rijden. Zonder strijdbijl, woorden of voorbehoud, terwijl beide weten dat ze in een sprint-a-deux aan elkaar gewaagd zijn. Van de 100 keer wint Van der Poel er 5o en Van Aert ook.

Dan treedt de wet van de geschiedenis in. In 1986 reed vader Adrie in de kopgroep met drie richting de finish. De verslaggevers rekenden op winst van Sean Kelly, die als klassieker-renner en sprinter de beste kaarten had. Toch wist Van der Poel de Ier te kloppen. Op karakter en slimheid. Wout en Mathieu waren in 1986 nog niet geboren, maar iedere renner kent zijn klassiekers. Vandaag was Mathieu de slimste door heel lang te wachten en pas op 200 meter van kop aan te gaan. Op de meet was het verschil slechts enkele centimers, maar dat was het geluk dat in de Brabantse Pijl de kant van Alaphilippe opviel. Zo zette God tijdens de langste hoogmis van het jaar alles weer in evenwicht.

Amper bekomen van deze apotheose was het bal in de Giro. Rohan Dennis deed een cooling down na zijn tijdrit van gisteren en reed lang vooruit in deze zondagse klimetappe. Zonder de ketens van Froome, Bernal of Thomas als kopman lijken de Ineos-renners bevrijd en wordt er bijkans dagelijks het ruime sop gekozen. Op die manier wonnen Ganna en Narváez al etappes in de Giro en Carapaz en Kwiatkowski in de Tour. Dennis werd vandaag ruim voor de top ingehaald, maar zijn taak werd ijzersterk waargenomen door Tao Geoghegan Hart. De Brit was de enige renner die het teamwork van Sunweb kon volgen en met Wilco Kelderman en Jai Hindley de laatste klim wist te voltooien. Almeida spartelde flink tegen en capituleerde op zeven kilometer van de top, maar zag nimmer de bodem van de gifbeker. Met de hete adem van Kelderman in zijn nek kan hij morgen de rustdag nog doorbrengen in het roze leiderstricot.

Bij het moment van schrijven zijn de dames elite nog bezig aan hun Ronde van Vlaanderen. Daar kwam Van der Breggen op het wiel van Van Vleuten. Geen vriendinnen van elkaar, zoals Van Aert en Van der Poel ook niet bij elkaar op de koffie komen. Misschien is God al uitgewerkt voor vandaag?

Related Posts